Home

Parijs: partir, c’est mourir un peu 

Wat weemoedig rijden wij op de A1 in de richting Lille. Parijs, de stad waar wij zo’n heerlijke week hebben gehad, ligt al weer even achter ons. De Fransen hebben zo’n mooi gezegde dat precies bij onze stemming past: partir, c’est mourir un peu.

Marja Hoogenhout-van den Doel

De stemming zat erin 

In gedachten loop ik de hele week eens na: de aankomst op de camping in Maisons-Laffitte, waar wij en onze reisgenoten hartelijk verwelkomd werden door het reisleidersechtpaar An en Frans Meeusen. Het uitstapje diezelfde dag al naar Montmartre, de Sacré Coeur en de Place du Tertre. Na het welkomstdiner was het ijs gebroken en zat de stemming erin. Deze was de rest van de week niet stuk te krijgen.

Architectonische hoogstandjes  

Elke ochtend om halfnegen wandelden we naar het station en bracht de metro ons daar waar Frans ons hebben wilde. Zo bezochten we op maandag La Défense, de stadswijk die in de tweede helft van de vorige eeuw nieuw werd aangelegd en waar allerlei architectonische hoogstandjes staan en volop moderne kunst te zien is. En La Grande Arche, een marmeren kolos van 110 m x 110 m, met uitzicht op de Arc de Triomphe en heel in de verte het Louvre. Die middag liepen we over de Champs-Elysées, langs de Obelisk, door de Jardins des Tuileries naar de piramide bij het Louvre en tot besluit werd een rondvaart over de Seine gemaakt.

Hoogtepunten: Sainte-Chapelle en de Notre-Dame 

De hoogtepunten van de volgende dag waren de Sainte-Chapelle en de Notre-Dame. En passant zagen we het Centre Pompidou en de Opéra Garnier, bekeken we de stad vanaf het dak van de Galeries Lafayette en vergaapten we ons aan peperdure sieraden en exclusieve modemerken op de Place Vendôme en in de Rue du Faubourg St. Honoré.

Reisleider Frans wist ongelooflijk veel  

In een paar dagen was ons al duidelijk geworden dat Frans ongelooflijk veel wist te vertellen over alles wat op onze weg kwam. Hij wist bovengronds én ondergronds goed de weg en spreekt goed Frans. Een verademing als je eigen kennis van de Franse taal inmiddels niet veel verder meer reikt dan les 1: ‘papa fume une pipe’. Trouwens, de rol van An mag ook niet onderschat worden. Zij was een vraagbaak voor iedereen, waar nodig Frans soufflerend en er steeds op toeziend dat ‘de kudde’ bij elkaar bleef.

De woensdag was een dag ter vrije besteding, maar wie wilde mocht met Frans mee naar het Cimetière du Père Lachaise en het Musée Rodin. Een happy hour op de camping maakte ook van deze dag een geslaagde.

Quartier Latin, een levendige studentenwijk 

En dan de donderdag, die qua loopafstand de zwaarste dag zou worden. De GPS van een van de deelnemers registreerde uiteindelijk vijftien kilometers bovengronds, terwijl er ondergronds al gauw twee kilometer bijkwam. Vanaf Trocadéro liepen we naar de Eiffeltoren en over de Champs de Mars naar het Hotel des Invalides. Vervolgens ondergronds naar het Quartier Latin, een levendige studentenwijk met talloze boekwinkels en eethuisjes. Na de gemeenschappelijke lunch zetten we voet naar en in het Panthéon en ook werden we rondgeleid in de moskee van Parijs.

Vrijdags was het Gare de Lyon het uitgangspunt voor een wandeling naar de Place de la Bastille, waar een belangrijk hoofdstuk in de Franse geschiedenis geschreven werd, om via de Marais, de Place des Vosges en de Rue des Rosiers weer bij het Centre Pompidou uit te komen. Wie wilde, ging ’s middags mee naar het Musée d’Orsay, een stationsgebouw dat tot museum is verbouwd.

Het paleis en de tuinen van Versailles 

De zaterdag stond geheel in het teken van de excursie naar het paleis en de tuinen van Versailles, waar een beeld geschetst werd van het leven aan het Franse hof.

En helaas, toen brak de laatste dag aan, met als enig programmapunt het afscheidsdiner ’s avonds. Maar Frans zou Frans niet zijn als hij niet toch nog iets had bedacht: een bezoek aan de Tour Montparnasse, met een hoogte van 209 meter, waarvan het dak een schitterend uitzicht biedt over Parijs. We hadden het geluk dat het vrij helder was en dat het nauwelijks waaide.

Reisleidersechtpaar Frans en An in het zonnetje gezet 

Toen werd het avond en gingen we voor het laatst te voet naar het centrum van Maisons-Laffitte. Nu eens niet naar het station, maar naar een heel gezellig restaurant, waar wij met zijn drieëndertigen een fijne avond hebben gehad. Met z’n allen hebben we Frans en An in het zonnetje gezet. Verder hebben we plannen gesmeed voor de reünie in november. Er werd zelfs al heimelijk gesproken over een volgend bezoek aan Parijs. En waarom ook niet, want weggaan hoeft toch niet altijd voor eeuwig te zijn?

Marja Hoogenhout-van den Doel

'We hebben ontzettend veel gezien en geleerd'

Wij hebben de reis ‘Parijs City’ in september gemaakt.  We hadden geluk want we hadden iedere dag mooi zonnig weer.

Fam. Alberts

Muzikanten speelden in de metro 

Eigenlijk is september een beetje laat in de tijd om ’s avonds buiten te zijn. De avonden “samen buiten” hebben we dan ook een beetje gemist, maar overdag hebben we de schade ingehaald.

Elke morgen vertrokken we om kwart over acht te voet naar het station waar we op de RER trein stapten die ons Parijs in bracht. Vooral in de Metro was het spannend. Allemaal op tijd erin en er weer uit. Muzikanten speelden in de coupés voor een paar euro’s.

De Sacre-Cour was mooi verlicht

De eerste dag, op zondag, was het betrekkelijk rustig in de Metro. Een mooie gelegenheid om er alvast een beetje aan de Metro te wennen. Aan de Sacre-Cour en Montmartre hebben we een bezoekje gebracht. Vooral de Sacre-Cour was mooi verlicht. Heel gezellig was het om al die mensen op de trappen te zien zitten. Er klonk muziek en het prachtig uitzicht over Parijs met al de lichtjes was schitterend.

Onze Belgische reisleider Jef en zijn vrouw Ria hadden zij zich uitstekend op de reis voorbereid. Jef wist boeiend te vertellen over de historie van Parijs en de vele toenmalige heersers van het land. Ria zorgde ervoor dat niemand in de Metro achterbleef.

La Defense maakte op ons een geweldige indruk 

De nieuwe wijk La Defense maakte op ons een geweldige indruk. Al de kunstwerken daar, samen met de prachtige architectuur van de verschillende kantoorgebouwen hebben we op onze camera vastgelegd. Indrukwekkend was ook de prachtige Saint-Chapelle. En natuurlijk de gebrandschilderde ramen van de prachtige Notre-Dame.

Ook onder de grond straatnaambordjes 

Ook de riolen van Parijs hebben we bezocht. We hebben ons verbaasd dat ook onder de grond de naambordjes van de straten zijn aangegeven. En overal waar we in Parijs waren zagen we natuurlijk de Eifeltoren. We hebben een moskee bezocht die geïnspireerd op het Alhambra in Granada in Marokkaanse stijl was opgetrokken. De uitleg die ons daarbij werd gegeven door een van de medewerkers was wel zeer uitvoerig.

Versailles, hoogtepunt van onze mooie reis 

Het uitstapje naar Versailles, het mooie kasteel met de indrukwekkende tuinen, was een hoogtepunt van onze mooie reis. Hoewel de reis maar acht dagen was, hebben we ontzettend veel gezien en geleerd. Dank aan ons reisleidersechtpaar. Door hen hebben we een onvergetelijke reis gemaakt.

Fam. Alberts

City reis Parijs

Zondag 13 mei 2007: een klein historisch moment voor ACSI: begin van de eerste City-reis.Tijdens de welkomstbespreking konden de deelnemers genieten van een verrassingsact: een mini-concert op doedelzak en viool, uitgevoerd door een deelnemer. Doedelzak en viool werden trouwens zelf door hem gebouwd.

Frans en An Meeusen

Eerste kennismaking met Parijs 

’s Avonds bracht een bus ons naar Montmartre en wandelden we langs  de Moulin Rouge, slenterden door de sexbuurt (ook dat behoort bij de stad) en genoten van het uitzicht over de stad vanaf het plein vóór de Sacré Coeur; ook de  Place du Tertre met de vele schilders mocht uiteraard niet op het menu ontbreken. De avond werd besloten met een maaltijd in een restaurant in Montmartre.

 

Een week lang volop genieten van Parijs    

De volgende dagen bezochten wij de bekende trekpleisters zoals: Eiffeltoren, Louvre, Champs-Elysées, Notre Dame, Versailles enz… maar ook minder bekende aspecten van de stad kwamen aan bod zoals een bezoek aan de moskee, met nadien in het theehuis zoet gebak en thee; een prachtig uitzicht over de stad van op Tour Montparnasse; een bezoek aan de moderne wijk La Défense (het ‘Manhattan’ van Parijs) enz…

Wandelschoenen mee  

De verplaatsingen gebeurden met metro, bus en trein, maar er werd ook veel gewandeld: ik denk dat we op het einde van de week zeker zoveel kilometers in de benen hadden als op een ACSI wandel-kampeerreis. Toekomstige deelnemers moeten dus een goede fysieke conditie hebben en goed ter been zijn.

Een stad om nog eens terug te keren 

We keerden met een goed gevoel huiswaarts Het was een vermoeiende week, maar we hebben dan ook wel heel veel van deze boeiende stad gezien. Velen onder ons hebben misschien wel zo de smaak te pakken gekregen, dat ze later zelf nog eens terugkeren om de stad verder te ontdekken. Want zoals in het routeboek geschreven staat: ’Pour découvrir Paris, il faut toute une vie’ (om Parijs te ontdekken heb je een heel leven nodig).

Frans en An Meeusen