Home

Roemenië, een totaal andere wereld

Een goede vriend van mij kondigde aan dat hij een groepsreis naar Roemenië ging boeken in het voorjaar van 2008 naar Roemenië! Een land dat hoog op mijn verlanglijstje staat. 

Annerie Lohuis

Avontuur

Roemenië vind ik wel een gevaarlijk land om als alleenreizende vrouw met mijn toercaravan te bezoeken. Ik schrijf mij kortom in voor de Caravan en Camperreis van ASCI naar Roemenië om dit avontuur mee te maken. En een avontuur wordt het! 

Goed voorbereid op pad

We beginnen goed voorbereid met uitgebreide documentatie, achtergrondinformatie, kaarten, tips en ‘do’s and don’ts’. Daarnaast krijgen we steeds duidelijke uitleg van ons enthousiaste, Belgische reisleidersechtpaar. Ik begin het avontuur vanuit de aanrijroute in Hongarije. In totaal 36 mensen met 4 campers en 15 caravans.

Kamperen in Roemenië

We bezoeken tijdens deze reis door Roemenië in totaal 14 campings. Het is steeds een verrassing want van ‘echte campings’ is in Roemenië geen sprake. Soms overnachten we op de parkeerplaats van een hotel of op een kaal grasveldje. Een andere keer is het bij een boer op het erf. Het is vaak behelpen, maar juist dat spreekt mij zo aan.

Veilig gevoel

Soms moeten we meters elektriciteitssnoeren aan elkaar koppelen om alle caravans van stroom te voorzien, maar het lukt steeds. Er is altijd wel iemand in de groep die een lumineus idee heeft om dit soort problemen op te lossen. Onze technische assistent lost zelfs problemen aan de caravan of auto op! Dat geeft mij een heel gerust en veilig gevoel.

Met z’n allen onderweg

Ook het meerijden achter en tussen andere campers en caravans is voor mij een verademing. Het is behoorlijk moeilijk om in je eentje zowel kaart te lezen, de route in het boek te volgen en het verkeer te overzien. Daarbij zijn de wegen in Roemenië erbarmelijk slecht om vlot door te rijden.

Op pad in Roemenië

En dan op pad. De route die we volgen is, schrik niet, 6056 km met een gemiddelde snelheid van 60 km per uur. Zoals ik al zei, zijn de wegen in Roemenië schrikbarend slecht. Hier staat echter tegenover dat Roemenië een prachtig land is met veel fris groen, schitterende bergroutes en een zeer vriendelijke, gastvrije bevolking.

Nostalgische stoomtrein

De uitstapjes met de bus zijn geweldig! Even zelf niet rijden, maar je heerlijk overal rond laten rijden om leuke en interessante, plaatselijke bezienswaardigheden te bezichtigen. Ik herinner me het gezamenlijke uitstapje met een nostalgische stoomtrein. De trein, die met een gemiddelde snelheid van 12 km per uur rijdt, vervoerde houthakkers naar boven in de bergen. De houthakkers verbleven hier dan enkele dagen. Het ding ontspoort regelmatig, maar wordt steeds, onder luid applaus, handmatig teruggezet op de rails. Ondertussen hebben we alle tijd om te genieten van het prachtige uitzicht op de Vaser-vallei. Het is onvoorstelbaar hoe primitief de mensen hier nog leven, ook op het land. Ieder heeft zijn eigen stukje grond bij huis waar men groente en fruit verbouwt.

Kloosters

Maar het meest van al ben ik onder de indruk van de werkelijk prachtige kloosters van Voronet en Moldovita met hun beschilderde buitenmuren. Deze kloosters behoren tot het beschermde, Europese erfgoed. De kloosters zijn zowel van binnen als buiten beschilderd met fresco's die bijbelverhalen weergeven. Ongelooflijk, wat een monnikenwerk!

Zoutmijn

Ook indrukwekkend is het bezoek aan de Trotus-zoutmijn, 136 meter onder het aardoppervlak. In de immens grote, uitgehouwen zalen verblijven kinderen en volwassenen met longproblemen om hun kuren te volgen.

Boekarest

Daarna Boekarest. Een stad die eigenlijk met geen enkele andere, grote, Europese stad is te vergelijken. Het is interessant, maar soms onbegrijpelijk wreed, om te horen en te zien wat zich onder het bewind van Ceausescu allemaal heeft afgespeeld.

Paleis van het Parlement, tweede grootste gebouw ter wereld

Het Paleis van het Parlement (‘Casa Poporului’) werd gebouwd tussen 1983 en 1990 en zou, na het Pentagon in Amerika, het grootste gebouw van de wereld zijn. Prachtige kroonluchters, brede trappen van marmer, houtsnijwerk en zware tapijten. Alles van Roemeense makelij. Niets werd ingevoerd. Verder hebben we uitzicht op de Boulevard Unirii. Deze boulevard is op bevel van de dictator 20 meter langer en 1 meter breder gemaakt dan de Champs Elysees in Parijs. Het moest grootser en mooier.

Kasteel Peles: mix van neo-renaissance en barok

We blijven nog enkele dagen in Boekarest en vervolgen onze reis naar Brasov met een gezamenlijke excursie naar Kasteel Peles. Als kunstliefhebber iets om nooit te vergeten. De pracht en praal binnen dit kasteel is een mix van neorenaissance en barok. Het is het eerste Europese kasteel dat is voorzien van elektriciteit en centrale verwarming. Het gaat me allemaal veel te snel. Ik had er dagen willen rondzwerven.

Het kasteel van Dracula

We gaan echter verder en willen nog een bezoekje afleggen aan het dorpje Bran, op 28 km van Brasov. In Bran bevindt zich het 14^e-eeuwse kasteel van Bran, beter bekend als ‘het kasteel van Dracula!’ We kloppen aan, maar helaas: het heerschap is niet thuis.

Typisch Roemeens

We vervolgen kortom onze reis door Transsylvanië, omgeven door de hoefijzervormige Karpaten. Het unieke berglandschap van de Karpaten tekent zich donker af tegen een heldere hemel. Op de wegen zelf kom je van alles tegen: schapen met hun herders, loslopende koeien en veel van die typisch Roemeense boerenkarren. Het kan niet uitblijven. Ook wij moeten eraan geloven. Een rondrit met de boerenkar door waterplassen en hobbelige grasvelden. En ja hoor, met paard en wagen een pontje over dat men met de hand bedient door aan touwen te trekken. Dit alles om het hele gezelschap in een paar keer naar de overkant te verplaatsen. Het eten smaakt naderhand, zoals altijd, weer voortreffelijk. Uitzondering is de gele brei, een soort maïspap die de meesten van ons terzijde schuiven.

Sibiu met de Leugenaarsbrug

Ons volgende reisdoel is Sibiu, waar we aankomen op een echte, Nederlandse camping. Een verademing! Even bijkomen, lekker douchen, eten, drinken en weer startklaar om Sibiu te bezoeken. De blikvangers in Sibiu zijn onder andere het Bruckenthal-museum en de Leugenaarsbrug. Op de brug mag men, zoals de naam al doet vermoeden, geen leugens verkondigen, omdat de brug anders instort!

Zo terug in de Middeleeuwen

Eén van de laatste, gezamenlijke excursies gaat naar Sighisoara en Biertan. Sighisoara, met zijn vele trapstraatjes, stadswallen en wachttorens, brengt je zo terug in de Middeleeuwen. Men zegt dat het één van de mooiste steden van Roemenië is. In Biertan bezoeken we een weerkerk. De kerk werd gebouwd in 1468 en staat op de lijst van het werelderfgoed. Voordat we Roemenië verlaten, overnachten we op een Roemeense camping in Gilau. Een hoogstandje temidden van alle andere Roemeense campings.

Andere wereld

Terugkijkend op deze reis, waar ik nog zo veel meer over kan verhalen, ervaar ik Roemenië als een totaal andere wereld. Het land zelf, de mensen en hun gastvrijheid. Ondanks de schreeuwende armoede en culturele rijkdom van Roemenië. Eigenlijk moet je er zelf geweest zijn om te weten waarover ik het over heb.

Onvergetelijk

Onze reis eindigt via Keckskemét in het Hongaarse Keszthely. Hier nemen we afscheid tijdens een feestelijke maaltijd. Men serveert de overheerlijke Barackpalinka, de beroemde abrikozenbrandewijn uit Keckskemét. En volgens mij heb ik nog wat van deze brandewijn in de kast staan. Ja dus! Een uitstekend moment om mijn reisverslag te beëindigen en nog eens heerlijk na te mijmeren over deze enerverende, boeiende (soms wat vermoeiende), maar onvergetelijke reis. Proost!

Annerie Lohuis

Roemenië, een wereld van verschil

Wie houdt van een vleugje avontuur, wie de nostalgie van het leven van zijn ouders of grootouders wil herbeleven, zal zijn hart kunnen ophalen bij de Roemenië reis.

Ria en Jef Verrezen-Snoeks

Het armoedige, ongerepte Noorden

Roemenië is een reisbestemming die laat zien hoe de mens moet en kan leven van moeder aarde en daar ook gelukkig mee is. Na een kort verblijf in Hongarije steken we de grens over bij Satu Mare om dan langs de noordelijke grens volop te genieten van het Plezante Kerkhof, de machtige Karpaten, het kunstige houtsnijwerk aan de boerderijen, de onovertroffen Moldavische kloosters, de donkere wouden en de brede valleien in de Maramures.

Maar ook aanschouwen we nu in het echt de verhalen waarover onze grootouders ons zoveel jaren geleden vertelden: koeienhoeders langs de wegen, aftandse ploegen getrokken door tengere paarden op onoverzichtelijke akkers, markten uitpuilend van kleurige lieden, ketellappers langs de grachten.

Langs het Oosten naar het Zuiden

Over wegen in aanleg bereiken we ook de Donaudelta en kunnen we grote kolonies pelikanen, lepelaars en ander gevogelte her en der zien opvliegen, kunnen we zwemmen in de Zwarte Zee en proeven van de uitstekende Roemeense Murfatlar.

 

 

 

Van Boekarest naar Transsylvani

Ook de hoofdstad Boekarest heeft zijn charmes: bombastische monumenten en gebouwen, weggemoffelde kapellen en kerken, brede boulevards en het groteske paleis (of gedrocht?) van Ceausescu. Vergeten we vooral Dracula niet: zijn sympathieke en goed bewaarde middeleeuwse geboortestad Sighosoara en  zijn romantisch  kasteel in Bran.

Om het leven van de Roemeen nog beter te leren kennen, brengen we ook een bezoek aan een school in werking en brengen we een  bezoek een gezin dat we willekeurig uitkiezen. Echter kan niet.
Op een andere plaats genieten we van de Roemeense traditie door ons een echte Roemeense maaltijd te laten voorschotelen. Maar ook die andere bevolkingsgroep die je overal in Roemenië aantreft, maken we van dichtbij mee: de zigeuners. Vanop een camping bij Sibiu leven we enkele dagen temidden van zigeunerfamilies en steken we iets op van hun leefwereld.

Oude Duitse steden

De oude Duitse steden Brasov, Sibiu en Cluj vereren we ook met een bezoek. Het zijn stuk voor stuk steden die iets uitademen van de rijkdom van weleer, maar tezelfdertijd iets bloot leggen van de spanningen tussen de Roemenen en de Hongaarse minderheid.

In de nabijheid Sibiu is het een genot om de hoogste bergpas van van Roemenië te berijden: de Fagaraspas ontvouwt voor ons het mooiste wat de Karpaten te bieden hebben.

We zijn ervan overtuigd dat wie aan deze reis deelneemt, een onvergetelijke ervaring mee naar huis neemt.

Ria en Jef Verrezen-Snoeks